Futbolda bazen transferin kendisi değil, transferin konuşulma biçimi daha büyük olaydır. Şimdi Fenerbahçe’nin gündemindeki isim Serhou Guirassy. Borussia Dortmund’da oynayan, Avrupa piyasasında değeri olan, gol atmayı bilen bir santrfor. Ve ortaya atılan iddia şu: Fenerbahçe oyuncuyla prensip anlaşmasına varmış.
Bakın, Türkiye’de artık “prensip anlaşması” diye bir kavram var ama içi tamamen boşaltılmış durumda. Oyuncuyla konuşuluyor, menajerle el sıkışılıyor, sosyal medyaya haber uçuruluyor, taraftar heyecanlandırılıyor ama ortada kulüple yapılmış resmi bir anlaşma yok. Sonra ne oluyor? Oyuncu başka yere gidiyor, taraftar yine hüsran yaşıyor.
Şimdi meseleye biraz gerçekçi bakalım. Fenerbahçe S.K. neden Guirassy ister? Çünkü takımın uzun yıllardır çözemediği temel problem büyük maç santrforu eksikliği. Türkiye liginde bir şekilde gol atan oyuncu bulunuyor ama Avrupa’da rakip savunmayı dağıtacak, fizik koyacak, baskı altında çözüm üretecek oyuncu sayısı az. Guirassy bu profile uyuyor mu? Evet uyuyor.
Ama başka bir gerçek daha var. Borussia Dortmund oyuncuyu bedava bırakmaz. Alman kulüpleri bizim kulüpler gibi romantik davranmaz. “Oyuncu gitmek istiyor, hadi kolaylık sağlayalım” anlayışı yoktur. Adamlar rakama bakar. Haberde geçen 25 milyon euro beklentisi de zaten bunu gösteriyor.
Şimdi burada kritik soru şu: Fenerbahçe bu parayı gerçekten verebilir mi?
Verirse ne olur? İşte orası daha da önemli. Çünkü Türk futbolu artık yalnızca transfer yaparak başarı kazanılabilecek bir yer değil. Siz sistemi kurmadan, doğru teknik yapılanmayı oluşturmadan, oyuncuya uygun oyunu planlamadan dünyanın parasını da harcasanız sonuç değişmiyor.
Fenerbahçe son yıllarda sürekli yıldız transfer yaptı. Büyük isimler geldi. Kariyerli oyuncular geldi. Ama sonuç? Taraftar hâlâ şampiyonluk bekliyor. Çünkü mesele yalnızca isim değil. Organizasyon.
Bir başka ilginç nokta da haberin içinde saklı. Nihai kararı yeni yönetim verecek deniyor. Demek ki ortada tam bitmiş bir iş yok. Bu da aslında Türkiye’de transfer haberciliğinin klasik hali. Önce isim piyasaya sürülür. Taraftarın nabzı ölçülür. Sonra şartlar oluşursa transfer yapılır.
Ama şunu kabul etmek lazım. Eğer Guirassy gerçekten gelirse Süper Lig seviyesinin üzerinde bir santrfor gelir. Adam Bundesliga’da oynamış, fizik gücü yüksek, ceza sahasında etkili, bitirici bir oyuncu. Türkiye’de birçok savunmanın başına ciddi iş açar.
Fakat burada bir risk daha var. 30 yaşındaki bir oyuncuya yüksek maaş ve yüksek bonservis vermek kısa vadeli çözümdür. Türk kulüpleri yıllardır aynı hatayı yapıyor. Bugünü kurtarmaya çalışırken yarını ipotek altına alıyorlar.
O yüzden bu transfer yalnızca “iyi oyuncu geliyor” meselesi değil. Aynı zamanda yeni yönetimin nasıl bir futbol aklı kuracağını da gösterecek. Eğer planlı hareket ederlerse Guirassy önemli katkı sağlar. Ama yine günü kurtarma psikolojisiyle ilerlenirse birkaç ay sonra aynı tartışmaları yeniden yaparız.
Türkiye’de futbolun en büyük problemi zaten bu. Transferi sistemin önüne koyuyoruz. Sonra da neden başarılı olamadığımızı anlamaya çalışıyoruz.
